Those Who Left // Gidenler, 250 x 65cm, Plexiglass Sandwich, 2013 
Those Who Wait // Bekleyenler, 250 x 65cm, Plexiglass Sandwich, 2013 
Those Who Revolve // Dönenler, 187 x 75cm, Plexiglass Sandwich, 2013 
Those Who Come // Gelenler, 187 x 75cm, Plexiglass Sandwich, 2013 
Circumambulation
We go to jobs we don’t like, at hours we don’t want to, with the military discipline of ants automated to work. And we repeat this routine much more than we want to. Capitalism mechanizes us in an unnatural manner and promises to give us back our commoditized natural rights in return for our labor. New roads are built, new bridges, new subways... New buses are built, new boats ... Governments constantly invest in transportation. And yet, all of these investments are no good to us other than transporting us faster to jobs that do not belong to us.

This photography project aims to make it possible to question that reality, which everyone already knows but simply ignores. 
A quote by Maxim Gorky sheds light on this project:

“The stillborn children of all the dead cities [of people] who go to work every morning unaware of their destination, leaving work every evening unaware of where they are leaving, living unloved lives, living with unloved people, passing through life carrying not a sign of love or dislike of life because of the crowds, entering the four walls of a home as if entering a tomb, spending the nights alone beneath a quilt of despair or accompanied by a stranger’s body lying next to them! It is the capitalist ruling class that has prepared this dead life, and this cruel game will continue to exist as long as you let it.”
Tavaf
Gitmek istemediğimiz bir işe, istemediğimiz saatte, çalışmaya otomatize olmuş karıncalar gibi askeri bir disiplinle gidiyoruz. Bu rutini hiç istemediğimiz kadar tekrarlıyoruz.  Kapitalizm bizi doğamıza aykırı bir şekilde mekanikleştiriyor ve metalaştırılmış doğal haklarımızı emeğimiz karşılığında bize yeniden vermeyi vaat ediyor. Yeni yollar yapılıyor, yeni köprüler, yeni metrolar... Yeni otobüsler alınıyor, yeni vapurlar... Devletler tarafından ulaşım için sürekli yatırımlar yapılıyor. Ancak bu yatırımlar bize ait olmayan bir işe daha hızlı gidebilmemizi sağlamaktan başka hiçbir işimize yaramıyor.

Bu fotoğraf projesi, bahsi geçen ve herkesin zaten bildiği ancak kanıksadığı, görmezden geldiği bu gerçekliğin sorgulanmasını sağlamayı amaçlar. Maksim Gorki’nin şu sözleri de bu proje için aydınlatıcıdır;

“Her sabah nereye gittiğini bilmeden bir işe giden, her akşam nereden çıktığını bilmeden bir işten çıkan, sevmediği hayatı yaşayan, sevmediği işi yapan, sevmediği kişilerle yaşayan, kalabalıklar yüzünden yaşamaya karşı ne bir sevgi, ne de bir sevgisizlik işareti olmadan gelip geçen, her akşam evinin dört duvarı arasına sanki bir mezara girermiş gibi giren, gecelerini bir sıkıntı yorganının altında yanlız ya da yanındaki yabancı gövdeyle geçiren bütün ölü kentlerin, ölü doğmuş çocukları ! Size bu ölü yaşamı hazırlayan sermaye sahibi egemen sınıftır, bu acımasız oyunun varlığı siz izin verdiğiniz sürece sürecektir.”
Back to Top